رفتی برو اما نگو دیگر نمی آیی

حالا که من میمانم و یک عمر تنهایی

                        حالا که دیگر عشق هم تکرار یک درد است

                        عشقی که در دل مانده تا روز مبادایی

                                                  این روزها را خواستی اما بدون من

                                                  سر کرد این دل بی تو اما با چه شبهایی

                                                                           رفتی و من این لحظه ها را می شمارم باز

                                                                           تنها به این امید تو یک روز می آیی

                                                  اما دلم این لحظه را باور نخواهد کرد

                                                  وقتی نمی آیی...چه امروزی چه فردایی؟

                           دیگر خیال بودنت را هم نمی خواهم

                           وقتی نداری تو برایم هیچ معنایی

می سازم از نو زندگی را عشق را اما

دیگر نخواهی داشت در دنیای من جایی

 گردباد عشق گر طغیان کند سرزمین عشق را ویران کند

مثل آهو می کشد گردن ولی رم می کند با رمـــــیدنهای خــــود از عمر من کم کند می نهد بر شتانه های خسته ام بار نگاه بار سنگینی که پشت کوه را خم می کند گرچه می ریزد شراب از چشم های مست او کاسه صــــــبر مـــــرا لـــــبریز از غم می کند با رقیبان می نشــــیند بـــاده نوشی می کند چون مرا می بیند از غم چهره در هم می کند بس که دور از چشم هایش سوگواری کرده ام هر که می بیند مـــرا یــــــاد از محرم می کند در عبور از لحظه های زندگی جز عشق نیست آن که اســــــباب غـــــم ما را فراهم می کند

                        می روی با اشک حسرت ، دیده ام را تر کـنی

آن همه گفتی نگاهت با نگاهم زنده است

                        من نـبـاشم ، می تـوانـی روزها را سـر کـنی ؟

در نبودت گریه کردم ، آینه احساس کرد

                        آیـنـه شو ، گریـه ام را حس کـنی ، باور کـنی

سبز در عشقت شدم کم کم تو دانستی ولی

                       عاقـبـت میخواسـتی در قـلـب من خنجـر کـنـی

بعد تو در سینه نامت می شود یک خاطره

                       کـاش می شـد قـصـه عـشـق مـرا بـاور کـنـی

بگذار از عشق بگوييم

بگذار تو را تكان دهم، بگذار تو را بچرخانم
دستم را بگير

تو را به آغازي تازه خواهم برد
به ديدن سرزمين موعود

بگذار دوستت داشته باشم
تو را به آغازي تازه خواهم برد

با تمام قلبم
عزيزم به من اعتماد كن، همان طور كه من به تو اعتماد مي كنم
من اين كار را از ابتدا انجام دادم

و هر روز و هر بار
همواره ميخواهم بگويم

بگذار از عشق بگوييم، عشق
اين تمام روياي من است

روياهايت را دور نيانداز
هرگز مغلوب نخواهي شد

عشق را زنده نگه دار
.................

هميشه عاشق باشيد

                         از پرستوها و از پروازها

                                       عشق یعنی سایبان آرزو

                          مثل بغضی بی بهانه در  گلو

    عشق یعنی تا ابد زیبا شدن

                          قطره ها را کم کمک دریا شدن

                                       عشق یعنی آیت احساسها

                          شبنمی بر لاله ها بر یاسها

    عشق یعنی هم اسارت در وفا                                         

                          در کلاس خستگی ، درس صفا

    عشق یعنی نمره های خوب و بد

                                        حل چندین مساله ، در جذر و مد

                          عشق یعنی یک سبد یاس سفید

                                         در غروب آرزو شعر امید

                          عشق یعنی روزگاری بی ریا

                                         بی ریا تر از همیشه با خدا

زندگی رویا نیست

زندگی زیبایی است

می توان

از میان فاصله ها را برداشت

دل من با دل تو

هر دو بی زار از این فاصله هاست

به او بگویید دوستش دارم،

به او که تنش بوی گلهای سرخ را میدهد،

به او که با جادوی کلامش زیباترین لغات را شناختم،

 به او که لحن صدایش دلپذیرترین آهنگ است،

به او که نگاهش به گرمییه آفتاب و لبانش به سرخیه شقایق ودلش به زلالییه باران است،

به او که برای من مینویسد، مینویسد از باران، از شبنم، از گرمای عشق و ..................

من امروز میخوام درباره بعضی چیزا که تو زندگی برای آدم خیلی مشکل درست میکنه براتون

بگم که یه نمونش حرفهای بیخود اطرافیانه . در بعضی مواقع آدم میخواد یه کاریو انجام بده که

خودش دوست داره ولی وقتی که یه کمی فکر میکنه میبینه که اگه این کارو بکنه اطرافیان حرف

درست میکنن بعد از فکری هم که تو سرش بوده پشیمون میشه . من  با خودم فکر میکنم که الان

اگه من توی شرایطی باشم که از هر طرفی نیاز داشته باشم همون کسایی که برای من حرف

درست میکنن همشون کشیدن کنار . به نظر من باید به حرفایی که بقیه پشت سر آدم درست

میکنن اعتنایی نکرد چون هر چقدر این فکرا تو سر آدم باشه هیچ وقت نمیتونه خودشو جایی

بکشه . این نظر من بود در این مورد اگه شما یه فکر دیگه ای داشتین خوشحال میشم که نظرتونو

بدونم .

دختر زيبايی بود.
پشت پنجره‏ی تنهایی اتاق.
پسر زیبایی بود.
ایستاده در تنهایی کوچه.
دختر به پسر نگاه می‏كرد.
پسر به دختر نگاه می‏کرد.
نگاه دختر كه ادامه يافت، پسر جرات كرد.
پسر اشاره كرد كه دختر بيرون بيايد.
دختر لبخند زد.
دختر به پسر نگاه می‏كرد.
پسر به دختر نگاه می‏کرد.
هر دو به هم نگاه می‏كردند.
پسر اين پا و آن پا كرد.
بارها تا سر كوچه رفت و برگشت.
پسر باز با دست به دختر اشاره كرد.
صورت دختر گرد و معصومانه بود.
صورت پسر مردانه و مغرور بود.
دختر كاغذ مچاله شده‏ای را از پنجره بيرون انداخت.
پسر کاغذ را برداشت:
"متاسفم عزیزم، من فلج هستم

اگه باختیم امروزو فرداکه برجاست

توی این شب سیاه مه گرفته

نگاکن خورشیدی از اون دورا پیداست

عزیم دنیا همین جور نمیمونه 

یه روز آخر میشکنه خواب زمونه

عزیزم شب همیشه شب نمیمونه

صبح میشه آفتاب میاد رو بوم خونه

                         اگه راهم این روزا از تو یکم دوره ببخش

توی زندگی آدم یه وقتا مجبوره ببخش

بگذر از من اگه صبر و طاقتم کافی نبود

عکس من تو قاب رویایی که میبافی بود

بگذر از من اگه جمعه بود و باز دیر اودم

شب واسه گفتن قصه ها به تاخیر اودم

گل یکدونه گلدون بلور زندگی

چی دارم واست بجز یه عالمه شرمندگی

آرزوم همیشه این بوده که تو کسی بشی

سایه بون دل بی پناه بی کسی بشی

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه قربت چشمای من فقط واسه نداشتن حوصله هست

سرسبز ترین بهار تقدیم تو باد  

آوای خوش هزار تقدیم تو باد

گفتند که لحظه ای است روییدن عشق  

آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد