می روی با اشک حسرت ، دیده ام را تر کـنی

آن همه گفتی نگاهت با نگاهم زنده است

                        من نـبـاشم ، می تـوانـی روزها را سـر کـنی ؟

در نبودت گریه کردم ، آینه احساس کرد

                        آیـنـه شو ، گریـه ام را حس کـنی ، باور کـنی

سبز در عشقت شدم کم کم تو دانستی ولی

                       عاقـبـت میخواسـتی در قـلـب من خنجـر کـنـی

بعد تو در سینه نامت می شود یک خاطره

                       کـاش می شـد قـصـه عـشـق مـرا بـاور کـنـی